
Rustig genieten in de Apenheul πΏπ
Soms kom je ergens aan en denk je meteen: oei, dit wordt druk vandaag π
Dat hadden wij deze keer ook een beetje bij de Apenheul. Bij de ingang stond net een schoolklas en er liepen flink wat mensen richting entree. Toch weten we inmiddels dat de Apenheul veel meer rustige plekjes heeft dan je op het eerste gezicht zou denken.
En juist dát maakt dit park voor ons zo fijn.
In plaats van direct met de grote stroom mee te lopen, gingen wij meteen een andere kant op. Net vóór de grote houten gorillakop richting het doodshoofdaapgebied sloegen wij rechtsaf. Daar vonden we een heerlijk rustig koffietentje waar we op dat moment zelfs helemaal alleen zaten, samen met de witschouder-kapucijnaapjes die lekker aan het scharrelen waren, op zoek naar voedsel. βπΏ
Dat zette eigenlijk meteen de toon voor de rest van de dag.
Tegen de richting in wandelen werkt vandaag echt goed
Na de koffie besloten we bewust tegen de looprichting in te wandelen. Dat bleek echt een gouden tip. Grote delen van het park voelden daardoor bijna alsof we ze voor onszelf hadden.
Bij de Hanuman-langoeren bleven we meteen al langer hangen. Er waren veel kleintjes en daar konden we echt heerlijk naar kijken. Het leuke aan de Apenheul is dat je zoveel meer ziet wanneer je niet steeds doorloopt. Mensen lopen vaak binnen een paar seconden weer verder, waarna het voor ons weer direct rustig voelt.
Daarna wandelden we langs de bonobo’s en slingerapen. Vooral de slingerapen waren heerlijk druk met elkaar aan het “babbelen”. Ook bijzonder om te zien hoe ze hun staarten gebruiken, bijna alsof het extra handen zijn.
Gewoon ergens blijven zitten π±
Wat voor ons echt het verschil maakt in de Apenheul, is gewoon ergens rustig blijven zitten of staan.
Bij de witwanggibbons zaten we zelfs helemaal alleen op een bankje te kijken hoe ze ontspannen zaten te eten en elkaar te vlooien. Er staan daar meerdere bankjes en het voelt echt als een rustig hoekje midden in het park.
Ondertussen gebeurt er buiten de verblijven ook van alles moois. Zo kwam er ineens een moedereend voorbij gezwommen met een stuk of tien piepkleine kuikentjes achter haar aan. π₯Ή
Dat soort kleine natuurmomenten maken zo’n dag voor ons extra bijzonder.
Een rustige plek met uitzicht op de gorilla’s π¦
Een van de fijnste momenten van de dag was misschien wel op de nieuwe uitkijktoren bij de gorilla’s. Daar zaten we samen rustig te kijken naar een gorilla die heerlijk haar eten bij elkaar aan het scharrelen was.
Het was stil, ontspannen en zonnig zonder te warm te zijn. Echt zo’n moment waarop je even helemaal vergeet hoe druk het ergens kan zijn.
We dachten zelfs nog even: misschien valt het vandaag eigenlijk best mee met de drukte.
Totdat we richting de gorilla-voederpresentatie van 12 uur liepen π
Via de berberapen en roodkuifmangabeys wandelden we rustig die kant op, maar vlak vóór de Bongo-Bonde zagen we ineens veel grotere groepen mensen richting de presentatie lopen.
Soms werkt de drukte ontlopen dubbel zo goed π
In plaats van ons tussen de drukte te mengen, besloten we spontaan eerst te gaan lunchen en later de tweede voederpresentatie mee te pakken.
En eigenlijk pakte dat perfect uit.
Doordat veel bezoekers bij de presentatie stonden, was het restaurantje juist heerlijk rustig.
Na de lunch liepen we nog rustig wat rond en pakten toevallig de voederpresentatie bij de halfapen mee. De vari’s bleven mooi dichtbij zitten, waardoor ik leuke foto’s kon maken. πΈ
De gorilla-voederpresentatie van 14.00 uur was uiteindelijk ook een stuk rustiger, win-win. Dierenverzorger Sjaak vertelde weer leuke en interessante dingen en het was fijn om op een rustigere manier te kunnen luisteren en kijken.
Daarna liepen we nog langs de orang-oetans, waar we toevallig het laatste stukje van een voederpraatje meepakten. Ook daar hoorden we weer nieuwe weetjes.
Nog even langs de berberapen
Voordat we richting uitgang liepen, maakten we nog een laatste rondje langs onder andere de berberapen. Vandaag gingen we niet zitten, maar normaal vinden we het heerlijk om daar op één van de grote stenen te gaan zitten en gewoon rustig naar de groep te kijken.
Daarna nog een laatste bakje koffie β en langzaam terug richting uitgang.
Het was weer zo’n dag waarop de Apenheul laat zien dat je ook op drukkere dagen echt rustige momenten kunt vinden. Zolang je maar niet steeds met de grootste stroom meeloopt.
En misschien is dat eigenlijk precies waar deze plek zo goed in is: tussen alle bezoekers door toch kleine momenten van rust, natuur en aandacht vinden. πΏ
Praktische informatie βΉοΈ
Apenheul
- Locatie: Apeldoorn, midden in het groen van Park Berg & Bos
- Beste tip voor rust: loop tegen de richting in en blijf juist wat langer op rustige plekken hangen
- Fijne rustige plekken:
- bij de witwanggibbons
- uitkijktoren bij de gorilla’s
- rondom de slingerapen
- bankjes buiten de drukkere routes
- Handig: voederpresentaties later op de middag zijn soms rustiger
Cadeautje van de dag π
De moedereend met haar piepkleine kuikentjes die ineens rustig voorbij kwam zwemmen.
Soms zijn het juist de onverwachte kleine natuurmomenten die een dag extra bijzonder maken. π¦πΏ