Wandelen vanuit het Aardhuis naar de Asseltsche Heide
Half augustus en de heide staat in bloei. Daar wilden we natuurlijk graag van genieten.
De Posbank is prachtig, maar ik verwacht dat het daar in deze periode ook wat drukker kan zijn. Daarom waren we nieuwsgierig naar een ander mooi heidegebied op de Veluwe: de Asseltsche Heide bij Hoog Soeren.
Wij begonnen onze dag bij het Aardhuis, waar we eerst heerlijk hadden geluncht. Over onze lunch bij Eet & Drinklokaal Het Aardhuis met herten lees je hier
Daarna wilden we lekker wandelen.
In Komoot had ik een route gevonden van bijna zeven kilometer. Dat vonden we na onze lunch een mooie afstand.
Nou... uiteindelijk liepen we 11 kilometer. 😄
Maar daar hadden we zelf ook wel een beetje invloed op.
Wandelen in het prachtige Kroondomein Het Loo
Vanaf het Aardhuis moesten we eerst de N344 oversteken. Aan de andere kant zagen we een klein parkeerterrein.
Dat is meteen een handige tip als je hier alleen wilt wandelen en niet eerst naar het Aardhuis gaat. Wij parkeerden bij het Aardhuis omdat we daar eerst gingen lunchen, maar als je alleen voor de wandeling komt, zijn er in de omgeving andere mogelijkheden om te parkeren.
Later op de dag zouden we trouwens ontdekken waarom zo'n parkeerplaats misschien wel wat handiger voor ons was geweest. Maar daar kom ik straks op terug. 😄
We begonnen onze wandeling heerlijk rustig. Het had geregend en volgens mij waren wij een van de eersten die die middag door dit deel van het bos liepen.
Het eerste stuk van het pad was zand met grind. Daardoor maakten we tijdens het lopen best wat geluid.
En toch...
In de verte zagen we ineens twee hertjes wegschieten.
Ze waren gelukkig niet meteen verdwenen, waardoor we nog even goed konden kijken. Voor een foto waren ze helaas te ver weg, maar wat was dit leuk om te zien.
Ik blijf het geweldig vinden om tijdens een wandeling zomaar wild tegen te komen.
Een bos waar de natuur haar gang mag gaan
Kroondomein Het Loo is hier prachtig en afwisselend.
De paden kronkelen door het bos en het gebied is behoorlijk glooiend. Je loopt steeds weer net even anders dan verwacht.
Wat ik zelf ook zo mooi vond, is dat je op veel plekken ziet dat de natuur gewoon haar gang mag gaan. Er liggen verschillende bomen om en je ziet dat daar vervolgens weer nieuw leven omheen ontstaat.
Het geeft het bos iets heel natuurlijks.
En ik vind dat prachtig om te zien.
De Asseltsche Heide mag je niet betreden
Al snel kwamen we bij ons eerste uitzichtpunt over de Asseltsche Heide.
En daar waren we eigenlijk meteen stil van.
De heide stond prachtig in bloei en het uitzicht was fantastisch.
De Asseltsche Heide zelf mag je niet betreden. Het gebied is afgesloten voor publiek, zodat de natuur en de dieren hier hun rust houden. Je kunt vanaf de toegankelijke paden en uitzichtpunten wel prachtig over de heide uitkijken.
En dat is precies wat deze wandeling zo bijzonder maakt.
Op de informatie over de Asseltsche Heide wordt ook aangegeven dat er kans is om wild te zien. Vooral in de zomermaanden kun je vanaf de uitzichtpunten onder andere edelherten en reeën op de heide zien.
Daarom had ik natuurlijk mijn verrekijker meegenomen.
Helaas hadden wij op dat moment geen geluk en zagen we geen wild op de heide. Maar de kans is er zeker en alleen al het idee dat je vanaf zo'n rustig uitzichtpunt ineens een edelhert kunt zien staan, maakt het voor mij extra leuk.
Onze twee hertjes hadden we eerder trouwens al in het bos gezien.
Mijn kleine voorbereiding voor een nat bankje
Omdat het die ochtend had geregend, had ik al bedacht dat de bankjes onderweg waarschijnlijk nat zouden zijn.
Daarom had ik bewust twee plastic tasjes meegenomen.
Die konden we over het bankje leggen, zodat we toch lekker even konden zitten zonder op een nat bankje terecht te komen.
Zo simpel, maar echt een handige tip voor na een regenachtige ochtend. 😄
Wij zaten lekker op het bankje en genoten van het uitzicht.
Zo mooi dat iedereen vanzelf zachter ging praten
Terwijl wij op het bankje zaten, kwam er later nog een gezinnetje bij het uitzichtpunt.
Het grappige was dat ook zij automatisch zachter gingen praten.
Wij merkten het zelf ook al. Je kijkt uit over zo'n groot, stil heidegebied en je gaat vanzelf een beetje fluisteren.
Zo mooi en indrukwekkend was het daar.
Wij konden er echt van genieten.
Ik heb veel foto's genomen, alleen zoals meestal, in het echt is het veel mooier.
Blaffende honden op de heide
We besloten verder te wandelen.
Op een gegeven moment hoorden we een hond blaffen vanaf de kant van de heide.
Wij keken elkaar aan.
Een hond op de heide? Dat vonden we vreemd, want honden mogen hier natuurlijk niet zomaar rondlopen.
Bij een volgend uitzichtpunt werd al snel duidelijk wat er aan de hand was.
Er liep een grote schaapskudde over de heide.
De honden die we hoorden, hoorden bij de schaapskudde.
We zijn nog even blijven staan kijken hoe de honden de schapen de goede kant op dreven. Het was prachtig om te zien hoe de herder, de honden en de schapen samenwerkten.
En misschien verklaarde de aanwezigheid van de kudde en de honden ook waarom wij op dat moment geen wild op de heide zagen.
Dat weten we natuurlijk niet zeker, want de kans op wild betekent natuurlijk niet dat je het ook altijd ziet.
Maar wij vonden het helemaal niet erg.
Want een grote schaapskudde op de bloeiende heide zien, is natuurlijk ook ontzettend mooi.
We misten een afslag
Na een tijdje gingen we weer verder.
We genoten zo van het gebied dat we op een gegeven moment het punt waar we naar links hadden moeten gaan, helemaal misten.
Oeps.
We waren van onze route af.
Maar we hadden eigenlijk ook helemaal geen zin om meteen om te draaien.
Dus besloten we gewoon lekker verder te wandelen.
En zo kwamen we uiteindelijk in Hoog Soeren uit.
Dat was niet helemaal de bedoeling, maar wel gezellig.
Alleen hadden we inmiddels behoorlijk dorst gekregen.
En ik moest eigenlijk ook wel even naar het toilet.
Een onverwachte stop bij Brasserie Het Jachthuis
Het idee was eigenlijk om Boutique Hotel Nr 15 te zoeken, het zusje van het Aardhuis.
Maar het eerste leuke adres waar we langs kwamen, was Brasserie Het Jachthuis.
En dat zag er ook heel gezellig uit.
Dus wij besloten daar spontaan even naar binnen te gaan.
Wij hadden alleen zin in iets te drinken en een lekker taartje.
Het personeel was vriendelijk en we voelden ons welkom.
Ik koos, als ik het goed heb onthouden, voor een Jachthuisje. Een heerlijk taartje met schuim, room en kersen.
Het smaakte echt heerlijk.
Mark koos voor appeltaart met slagroom.
We hadden allebei behoorlijk dorst en namen er ook een glas water en een chai latte bij.
Alles smaakte prima en dit was precies de pauze die we op dat moment nodig hadden.
Ik heb ook nog een foto gemaakt van de lunchkaart en de borrelkaart. Die vind je onderaan deze blog bij de foto's.
Een klein aandachtspuntje bij Het Jachthuis
De naam Het Jachthuis doet natuurlijk al een beetje vermoeden welke sfeer je binnen kunt verwachten.
Er staan een aantal opgezette dieren.
Daar moet je wel tegen kunnen.
Het is goed om dat vooraf even te weten. Voor wie daar geen moeite mee heeft, is het een fijne plek om tijdens of na een wandeling even iets te drinken of te eten.
En toen realiseerden we ons ineens hoe laat het was
Na ons heerlijke taartje gingen we weer naar buiten.
En toen zei Mark ineens:
"Joh, ging het Aardhuis niet om vijf uur dicht?"
Ai.
We moesten natuurlijk nog terug naar onze auto.
We keken hoe lang we nog moesten lopen.
Met ongeveer een kwartier speling zouden we het kunnen halen.
Maar Mark en ik vinden het allebei helemaal niet prettig als mensen op ons moeten wachten.
Dus we besloten er toch maar flink de pas in te zetten.
Ik belde voor de zekerheid nog even naar het Aardhuis.
Het hek gaat inderdaad om 17.00 uur dicht.
Ze waren gelukkig heel vriendelijk en zeiden dat we rustig aan moesten doen. Als we iets later zouden zijn, was dat geen probleem.
Maar nee.
Dat vinden wij gewoon niet prettig.
Dus wij bleven flink doorlopen. 😄
Flink doorlopen, maar nog steeds genieten
Het laatste stuk van onze wandeling ging ineens een stuk sneller.
Toch probeerden we nog zoveel mogelijk van de omgeving te genieten.
We zagen onderweg nog paddenstoelen en liepen verder door het prachtige, glooiende bos.
Op een gegeven moment kwamen we ook nog langs de golfbaan.
En toen zagen we ineens een poesje in het bos.
Die zat daar heerlijk om zich heen te kijken.
Of hij op jacht was naar muisjes? Geen idee natuurlijk. Maar het was wel een leuke ontmoeting zo midden in het bos.
Onderweg kwamen we ook nog een parkeerplaats van Kroondomein Het Loo tegen. Een andere mogelijkheid om deze wandeling te beginnen is bijvoorbeeld vanaf de parkeerplaats aan de Pomphulweg. Vanaf daar zit je dichter bij de Asseltsche Heide.
Dat is dus een goede optie als je niet eerst bij het Aardhuis wilt lunchen en vooral voor de wandeling en de heide komt.
Dan hoef je ook niet voor een bepaalde tijd terug te zijn bij je auto.
Uiteindelijk 11 kilometer gewandeld
Wat begon als een wandeling van bijna zeven kilometer, eindigde voor ons uiteindelijk in 11 kilometer.
Dat kwam natuurlijk doordat we een afslag misten en vervolgens gewoon lekker verder wandelden richting Hoog Soeren.
Maar eerlijk gezegd vonden we dat helemaal niet erg.
De wandeling was prachtig.
We hadden twee hertjes gezien, genoten van de bloeiende Asseltsche Heide, gekeken naar een grote schaapskudde en prachtige uitzichten gehad.
En als onverwacht extraatje hadden we ook nog heerlijk taart gegeten bij Brasserie Het Jachthuis.
Gelukkig ruim op tijd terug
Dankzij ons flinke tempo waren we gelukkig ruim op tijd terug bij de auto.
Wat een heerlijke dag was dit.
Eerst lekker lunchen bij het Aardhuis.
Daarna wandelen door het prachtige Kroondomein Het Loo.
Twee hertjes in het bos.
De bloeiende Asseltsche Heide.
Prachtige vergezichten.
Een schaapskudde.
Een onverwacht taartje in Hoog Soeren.
En uiteindelijk 11 kilometer in de benen.
Wij gingen heel voldaan weer naar huis.
Praktische informatie over deze wandeling
Wij begonnen onze wandeling bij het Aardhuis in Hoog Soeren, nadat we daar eerst hadden geluncht.
De route die ik vooraf in Komoot had gezien was bijna zeven kilometer, maar doordat wij een afslag misten en via Hoog Soeren verder wandelden, liepen wij uiteindelijk 11 kilometer.
De Asseltsche Heide mag je niet betreden. Het gebied is afgesloten voor publiek. Vanaf de toegankelijke wegen, paden en uitzichtpunten kun je wel genieten van de prachtige vergezichten over de heide.
Er is ook daadwerkelijk kans om wild te zien op de Asseltsche Heide. Vooral in de zomermaanden kun je vanaf de uitzichtpunten onder andere edelherten en reeën spotten. Een verrekijker meenemen is daarom zeker geen overbodige luxe.
Wij zagen helaas geen wild op de heide, maar eerder tijdens onze wandeling wel twee hertjes in het bos.
Wij parkeerden bij het Aardhuis, omdat we daar eerst gingen lunchen. Kom je alleen om te wandelen, dan zijn er ook parkeerplaatsen van Kroondomein Het Loo dichter bij de Asseltsche Heide.
Let goed op de toegankelijkheid van het gebied. Kroondomein Het Loo kent verschillende gebieden met eigen toegangsregels en perioden waarin delen gesloten zijn. Controleer daarom voor vertrek altijd de actuele informatie.
Onze tip
Wil je deze wandeling combineren met een lunch? Dan is het Aardhuis een mooie start van je dag.
Wil je alleen wandelen en niet gebonden zijn aan de sluitingstijd van het Aardhuis? Kijk dan naar een van de parkeerplaatsen dichter bij de Asseltsche Heide.
En neem vooral een verrekijker mee.
Je weet tenslotte maar nooit wanneer er ineens een edelhert of ree op de heide verschijnt.
Het cadeautje van de dag
De grote schaapskudde op de bloeiende Asseltsche Heide.
We gingen op pad voor de paarse heide en mooie vergezichten en kregen er zomaar een prachtig schouwspel met schapen, herder en honden bij. En het was heerlijk rustig.
