Wandelen in het Zandenbos bij Nunspeet: Margaretha-route

Gepubliceerd op 6 oktober 2026 om 07:00

Wandelen in het Zandenbos bij Nunspeet: een heerlijke herfstdag

Het is begin oktober en wat hebben we geluk met het weer. Een zonnige herfstdag, blauwe lucht en temperaturen waarbij je bijna zou vergeten dat de zomer toch echt voorbij is. We besluiten naar de Zandenplas in Nunspeet te rijden om daar een wandeling te maken en daarna af te sluiten met een lunch bij ZandiBar.

Dat loopt alleen nét even anders dan gepland.

Wandelen vanaf de Zandenplas

De Zandenplas aan de Eperweg in Nunspeet is zo’n plek die je misschien al eens vanaf de A28 hebt zien liggen. In de zomer is het een geliefde plek om te zwemmen en op zo’n mooie dag als vandaag is het dan ook gezellig druk.

Vanaf 1 oktober mogen honden weer in de Zandenplas zwemmen en daar wordt op deze zonnige herfstdag meteen goed gebruik van gemaakt. We zien verschillende honden die heerlijk het water in gaan. Altijd leuk om te zien.

Voor ons is het er eigenlijk iets te druk om rustig rond de plas te wandelen. We waren dan ook vooral gekomen om het bos achter de Zandenplas te ontdekken. Dus we lopen vanaf de parkeerplaats richting de plas, houden links aan en gaan uiteindelijk via een tunneltje onder de weg door richting het Zandenbos.

Parkeren bij de Zandenplas of in het Zandenbos

De parkeerplaats bij de Zandenplas is van LeisureLands en parkeren is hier niet gratis. In het winterseizoen kost een dagkaart op het moment van ons bezoek € 3,50. De prijzen kunnen natuurlijk veranderen, dus kijk voor je bezoek altijd even op de website van LeisureLands voor de actuele tarieven.

Wil je liever gratis parkeren, dan zijn er in het Zandenbos verschillende parkeerplaatsen. Zoek in Google Maps bijvoorbeeld op Parkeerplaats Zandenbos. Er zijn meerdere mogelijkheden om vanaf daar het bos in te wandelen.

Voor ons was de Zandenplas vandaag juist een leuke start, omdat we de wandeling wilden combineren met een lunch bij ZandiBar.

De Margaretha-route

In het bos komen we een wandelroute tegen die met rode aanwijzingen is aangegeven: de Margaretha-route. Deze route is ongeveer 4,5 kilometer lang en dat klinkt ons op dat moment eigenlijk perfect in de oren.

Onze benen zijn nog een beetje moe van eerdere wandelingen en 4,5 kilometer vinden we daarom een mooie afstand voor vandaag.

De route begint goed herkenbaar en we lopen al snel verder weg van de A28. In het begin komen we nog regelmatig andere wandelaars tegen, maar naarmate we verder het bos in lopen wordt het heerlijk rustig.

En dat is precies wat we zoeken.

Het Zandenbos is een mooi en afwisselend bosgebied van Staatsbosbeheer. Wat ons bij routes van Staatsbosbeheer vaker opvalt, is dat de paden regelmatig behoorlijk recht zijn. Wij houden zelf juist erg van kronkelende bospaadjes waarbij je nooit helemaal weet wat er achter de volgende bocht ligt.

Maar ondanks dat vinden we deze wandeling absoluut de moeite waard.

Het is gewoon een fijn bos om doorheen te lopen en op zo’n zonnige herfstdag komt het helemaal tot zijn recht.

Paddenstoelen en vogeltjes

Een herfstwandeling is voor ons eigenlijk niet compleet zonder paddenstoelen.

Al vrij snel komen we onze eerste rood-met-witte-stippen-paddenstoel tegen. Daar worden we altijd blij van. Later zien we er nog een paar, al zijn die helaas wat beschadigd.

Toch blijft het leuk. Alleen al zo’n rood-witte paddenstoel tussen het mos en de bladeren zorgt meteen voor dat echte herfstgevoel.

Ook de vogels laten zich vandaag goed horen. We horen regelmatig vogeltjes fluiten en natuurlijk komt mijn Merlin Bird ID-app weer tevoorschijn.

Een van de vogels die we horen blijkt een kuifmees te zijn. Zo’n klein vogeltje dat je misschien niet direct zou verwachten als je door het bos loopt. We horen daarnaast ook pimpelmeesjes die druk aan het fluiten zijn.

Dat zijn van die kleine momenten die een wandeling voor ons extra leuk maken. Je loopt niet alleen van A naar B, maar bent ondertussen ook steeds aan het kijken en luisteren naar wat er om je heen gebeurt.

Een klein navigatieprobleempje

De Margaretha-route is aangegeven met rode routepijlen. Toch gaat het bij ons ergens onderweg mis.

Of we hebben een aanwijzing gemist, of er ontbrak voor ons op dat moment een aanwijzing. We zien namelijk rode pijlen en denken natuurlijk: die moeten we hebben.

Achteraf blijkt dat er verschillende soorten rode pijlen in het bos voorkomen.

De Margaretha-route herken je aan een rood bordje met daarop een wit mannetje en een witte pijl, zie de foto onderaan.

Wij zijn op een gegeven moment rode pijlen op witte bordjes gaan volgen. Die blijken niet bij de Margaretha-route te horen.

Dat merken we pas wanneer we al bijna op de 4,5 kilometer zitten. Aan ons richtingsgevoel merken we dat we onmogelijk binnen een kilometer weer bij de auto kunnen zijn.

Tijd om Google Maps erbij te pakken dus.

Gelukkig is dat in een bos als dit helemaal geen probleem. We maken zelf een route terug richting de parkeerplaats en komen daardoor uiteindelijk op een langere wandeling uit.

Van de geplande 4,5 kilometer wordt het uiteindelijk ongeveer 7,5 kilometer.

En eigenlijk vinden we dat helemaal niet erg.

Zelf je route kiezen in het Zandenbos

Onze eigen route terug gaat gedeeltelijk over ruiterpaden. Dat betekent op sommige stukken behoorlijk mul zand en dat maakt het wandelen net wat zwaarder.

Gelukkig komen we onderweg ook weer smallere paadjes tegen en juist die afwisseling vinden we leuk.

Wat we ook prettig vinden aan het Zandenbos, is dat je hier gemakkelijk je eigen wandeling kunt samenstellen. Je hoeft dus niet per se een bestaande route te volgen. Met een beetje oriëntatie kun je zelf verschillende paden aan elkaar knopen.

Voor ons pakt het vandaag eigenlijk prima uit. We hadden een wandeling van 4,5 kilometer in gedachten en eindigen uiteindelijk met 7,5 kilometer, maar we hebben ondertussen wel een mooi stukje van het Zandenbos ontdekt.

En misschien is dat soms ook wel het leuke van een wandeling die nét even anders loopt dan gepland.

Lunch bij ZandiBar gaat niet door

Aan het einde van de wandeling willen we eigenlijk naar ZandiBar bij de Zandenplas voor een lekkere lunch.

We hadden ons er al een beetje op verheugd, zeker omdat het een leuke nieuwe plek is om te ontdekken. Of eigenlijk een plek met een nieuwe eigenaar, maar hoe dan ook: voor ons was het nieuw.

Onderweg naar de Zandenplas kijk ik nog even op de menukaart op Instagram en zie ik toevallig dat ZandiBar die dag vanaf 13.00 uur gesloten is vanwege een besloten bijeenkomst.

Oeps. Daar gaat ons lunchplan. Dan alleen maar een foto nemen vanaf de overkant van het water.

De lunch bewaren we voor een andere keer want het ziet er wel heel erg leuk uit.

Dan maar richting Ermelo

Omdat we toch trek hebben gekregen, besluiten we onderweg nog naar een andere lunchplek te zoeken.

We rijden eerst even langs het Stationshuisje in Nunspeet om te kijken of daar plek is. Het ziet er behoorlijk vol uit, dus we besluiten verder te rijden. We zijn hier al eerder geweest, deze blog volgt nog.

Uiteindelijk komen we langs Beachclub Drift in Ermelo.

Daar zien we wél mogelijkheden en zo eindigen we onze wandeling alsnog met een lekkere late lunch.

Beachclub Drift is inmiddels onze favoriete beachclub in Ermelo en ik heb hier al eerder over geschreven.

Lees hier mijn blog over Beachclub Drift.

En wat is het heerlijk om daar op zo’n dag te zitten. Het voelt bijna alsof we nog een beetje zomer meepakken, terwijl het toch echt begin oktober is.

We genieten nog even rustig na van onze wandeling, nemen er nog een drankje bij en kijken terug op een heerlijke dag.

Niet helemaal volgens het oorspronkelijke plan, maar misschien juist daardoor extra leuk.

Onze wandeling in het kort

Locatie: Zandenplas en Zandenbos, Nunspeet
Start: Zandenplas, Eperweg 110, Nunspeet
Route: Margaretha-route
Afstand Margaretha-route: ongeveer 4,5 kilometer
Onze afstand: ongeveer 7,5 kilometer
Gebied: Zandenbos, Staatsbosbeheer
Ondergrond: voornamelijk bos- en zandpaden, met ook stukken over ruiterpaden
Parkeren Zandenplas: betaald parkeren via LeisureLands
Alternatief parkeren: verschillende gratis parkeerplaatsen in het Zandenbos
Honden: vanaf 1 oktober mogen honden weer zwemmen in de Zandenplas

Let goed op de routepijlen

Ga je de Margaretha-route wandelen, let dan goed op de juiste markering.

De route wordt aangegeven met een rood bordje met een wit mannetje en een witte pijl.

Volg dus niet zomaar andere rode pijlen op witte bordjes. Wij deden dat wel en kwamen daardoor uiteindelijk op een langere wandeling uit.

Overigens geen ramp, maar als je bewust voor de route van 4,5 kilometer kiest, is het wel handig om dit verschil te weten.

Tip van de dag

Neem vooral ook de tijd om zelf een stukje te ontdekken.

Het Zandenbos heeft verschillende paden en je kunt hier prima zelf een wandeling samenstellen. Zeker als je niet per se vast wilt houden aan een bepaalde afstand, is dat een leuke manier om het gebied te ontdekken.

Voor ons werd een geplande wandeling van 4,5 kilometer daardoor uiteindelijk een wandeling van 7,5 kilometer. En juist die extra kilometers brachten ons weer over andere paden door het bos.

Cadeautje van de dag

Voor ons was het cadeautje van de dag vandaag toch wel de kuifmees.

Tussen het wandelen door luisteren naar de vogels en dan ontdekken welk klein vogeltje je hoort, vinden wij altijd leuk. En een kuifmees horen terwijl je door zo’n rustig herfstbos loopt, past eigenlijk perfect bij deze dag.

Het is misschien maar een klein moment, maar juist dat soort momenten blijven vaak hangen.

Een heerlijke herfstdag

We gingen op pad voor een wandeling met daarna een lunch bij de Zandenplas. Die lunch ging onverwacht niet door, we raakten onderweg een beetje van de route af en onze wandeling werd een stuk langer dan gepland.

Toch was het een heerlijke dag.

De zon scheen, het bos liet zich van zijn mooiste herfstkant zien, we zagen paddenstoelen, hoorden vogels en vonden uiteindelijk een fijne plek voor een late lunch.

En misschien is dat wel precies waarom we zo graag wandelen. Je kunt van tevoren een plan maken, maar uiteindelijk hoeft niet alles precies volgens dat plan te verlopen.

Soms ontdek je juist daardoor weer een stukje bos waar je anders misschien niet was gekomen.